و می گفت :
حالا با این همه زندگی چه کنم ؟؟

פ تـا انتــَهاے ایـن دنیـاے پـُـر از تـُهـے
هـیچ کـارے بـه جـُـز دوسـت داشـتـَنـَت نـَـدارم
هـیچ دلـیلے بــَرای تـَنـها گـُذاشـتـَنت نــَدارم
هـیچ بــَهانه اے بــَراے از یـاد بـُردنــَت
حـَتـے بــَراے لـَحـظه اے نــَدارم....
کـــوتـآه مـی گـویـــم
” دوســتـتـــ دارمـــ ”
امـــا ؛
از دوســتــ داشـتـنــتــ ،
کـــوتــآه نـمـی آیــم (قوقولم) …
دوستتت دارم

گلایه از تکرارے بودنش نکـטּ...
مشکل اینه .............. که
خیلی...................خیلی

ﮔﺎﻫـــــﯽ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﻟـــــﻢ ﻫﻮﺱ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﻣﯿﮑﻨﺪ . . .

دیگه نمیتونَن مثل قَدیـــم با هـَــم دوســـــــت باشَن.....
چــــون به قــَـلب هــم زَخـــم زَدن....!
نمــــیتونَن دشـــــمَن هَمـــدیگه باشَن....
چــــــون زمـــانی عــــاشــق بودَن.....!
تـــــنهـا میتونَن آشـــــناتَرین غَـــریــبه بــَــــرای هـَـــم باشَن...!
ﺍﮔﻪ ﯾﻪ ﺭﻭﺯ ﻣُﺮﺩﻡ ...
ﺩﯾﺪﯼ ﺗﺎﺑﻮﺗﻢ ﺭﻭ ﺷﻮﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺮﺩﻣﻪ !!...
ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﺎﻡ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﮕﯿﺮﯾــــﺎ !!!...
ﺣﻠــﺎﻝ ﮐﻦ !!...
ﻗــــﻮﻝ ﻣﯿﺪﻡ ...
ﺑــﻪ ﺧﺪﺍ ﻗﻮﻝ ﻣﯿـــﺪﻡ ﻫﻤﯿﻦ ﯾــﻪ ﺑﺎﺭ ﺍﺯﺕ ﺑﺎﻻﺗﺮ
ﺑﺎﺷﻢ !!...
ﺑﻌﺪﺵ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﻤﯿﺸــــﻪ ﺧﺎﮎ ﭘـــﺎﺗﻢ !!...
ﻫﻤﯿﺸﻪ !!...


دلـــم یک شــب ِآروم میخــــواد … بــا آهنگــــی رومــــــانتیک…
چنــــد تا شمــــــع … و یک عالمــــــه تــــو…
که بــه دنیــــا بگـــــــم … خــــداحـــــافـــــــظ …
دنیــای مــن کســــی ست…
که در آغـــــوشش جــان میدهــــم…
یعنـــی « تــــــــــ♥ــــــو »
من دیوانه ی آن لحظه ای هستم
که تو دلتنگم شوی
و محکم در آغوشم بگیری
و شیطنت وار ببوسیم
و من نگذارم
.....
بوسه با لجبازی
بیشتر می چسبد ....